وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

 

نو بهارا جان مايی جان ها را تازه کن

                             باغ ها را بشکفان و کشت ها را تازه کن

سر و سوسن را همی گويند: زبان را بر گشا

                             سنبله با لاله می آيد وفا را تازه کن

 

 

                سال نو مبارک

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢۸ساعت ٩:۳٢ ‎ق.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()

 

چقشنگه وقتی دلمون از يه جايی پره

وقتی از خيلی چيزا و خيلی کسا ناراحت شديم

به جای عصبانيت و داد و فرياد

يه گوشه ای بشينيم و آروم گريه کنيم

يه جايی خوندم نوشته بود: خدا اشک را آفريد تا آتش درون را خاموش کند

آره آب ديده خيلی خوب می تونه اين آتيش رو خاموش کنه

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢۸ساعت ٩:٢٤ ‎ق.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak