وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

زمین گستراننده فروتن ونماد عشق است. چرا که با فروتنی تواضع و گشت به همه عشق می

ورزد و زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان

می دهد. زمین نماد عشق و همانند زن زاینده و آفریننده است!

۲۹ بهمن جشن سپندارمزگان جشنی با وسعت تاریخ بر همه ی ایرانیان و پارسی زبانان مبارک باد ...

                  

 

نوشته شده در ۱۳۸٥/۱۱/٢٦ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()

لیلای من :

    

 تولد زیبایت آفتاب بی غروبی است برای تاریکی شب های

یلدای من ، یادگاری برای به شادی نشستن فرداها . . .

امید آن دارم که تا سازش آب و آتش ، یار یکدیگر بمانیم و تا

زمانی که درخت سرو پابرجاست ،دوستیمان نیز پابرجا باشد...

 

( عزیزم می دونم ناقابله ولی چون حرف دله مطمئنم که به

دلت میشینه )

               

نوشته شده در ۱۳۸٥/۱۱/۱۳ساعت ۱٢:٤۱ ‎ق.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()

قلم من حقیرتر از آن است که عظمت آن روزها را بازگو کند . . .

به احترامش تنها سکوت خواهم کرد.

سکوت بسی زیباتر از من سخن می گوید . . .

نوشته شده در ۱۳۸٥/۱۱/٢ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak