وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

 

 

 

 

 

شبانه

 

 

کوچه ها

          باریکن

                   دکونا

                         بسته س ،

خونه ها

          تاریکن

                   تاقا شیکسته س ،

 

 

از صدا

         افتاده

               تار و کمونچه

مرده می برن

                 کوچه به

                           کوچه.

 

 

نگاه کن !

            مرده ها

                      به مرده

                               نمیرن ،

حتی به

         شمع جون سپرده

                              نمیرن ،

شکل

      فانوسی ین

                   که اگه خاموشه

واسه نَف نیس

                 هنو

                    یه عالم نف توشه

 

 

جماعت !

           من دیگه

                     حوصله

                              ندارم

به "خوب"

             امید و

                    از "بد" گله

                                 ندارم.

 

 

گرچه از

          دیگرون

                   فاصله

                          ندارم !

کاری با

         کار این

                  قافله

                       ندارم !

 

 

کوچه ها

          باریکن

                  دکونا

                        بسته س ،

 

 

 

خونه ها

          تاریکن

                   تاقا

                       شیکسته س

 

 

از صدا

         افتاده

               تار و

                     کمونچه

 

 

مرده

     می برن

              کوچه به

                        کوچه. . .

 

 

          " احمد شاملو "        

نوشته شده در ۱۳۸٥/٥/٢٤ساعت ۳:٠٢ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak