وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

تو را می خواهم ، تنها تو را

 

 

بگذارقلب من بی پایان تکرار کند ، که تو را می خواهم ،

 

تنها تو را . تمامی خواسته هایی که روز و شب مرا پریشان

 

می کنند در ذات دروغ و تهی اند .

 

آن گاه که شب در تیرگی خود تمنای خود را برای روشنایی

 

پنهان می کند ، بدین گونه در عمق نا آگاهی من صدای " تو

 

را می خواهم ، تنها تو را "  به گوش می رسد.

 

آن گاه که توفان هنوز نهایتش را در آرامش می جوید و با

 

تمام قدرتش بر آرامش می کوبد ، بدین گونه شورش من بر

 

عشق تو می کوبد و باز هم فریاد می زند " تو را می خواهم

 

تنها تو را . "

نوشته شده در ۱۳۸٥/٥/٢٥ساعت ٢:٠٧ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak