وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

   

 

"به کجا چنین شتابان ؟"

 

                  گون از نسیم پرسید

 

" دل من گرفته زینجا ،

 

                  هوس سفر نداری

 

ز غبار این پایان ؟ "

 

همه آرزویم ، اما

 

                  چه کنم که بسته پایم . . ."

 

 " به کجا چنین شتابان؟ "

 

" به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم . "

 

" سفرت به خیر ! اما ، تو و دوستی خدا را

 

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی ،

 

به شکوفه ها ، به باران ،

 

برسان سلام ما را . "
نوشته شده در ۱۳۸٥/٥/٢٦ساعت ۳:٥٠ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak