وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

به جای دسته گلی که فردا در

قبرم نثار می کنی

امروز با شاخه گلی کوچک یادم کن .

به جای سیل اشکی که فردا بر

مزارم می ریزی

امروز با تبسمی شادم کن .

به جای اون متن های تسلیت که

فردا برام می نویسی

امروز با یک پیغام کوچک خوشحالم

کن

من امروز به تو نیاز دارم نه فردا  . . .!!!

پ.ن :  تو رو خدا بیاید تا زنده هستیم قدر همدیگه رو بدونیم ،

 که بعد از مرگ دیگه نه قطرات اشکمون ، نه صدای هق

هقمون و نه لباس سیاهمون ،هیچ کدوم نمی تونن حتی ما

 رو یه لحظه ،  به اون عزیزی که تو بودنش خیلی حسش نمی

کردیم ، برسونن . . .

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٥/٧/۳ساعت ٤:۳٥ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak