وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

باز دلم

هوای آن روزها را می کند

روزهایی که

بهانه ی شادیمان

یک عروسک بود

و بهانه ی بازیمان

تنها یک همبازی

و ما آن قدر غرق در بازی بودیم

که گویی تمامی دنیا ،

در همان لحظه خلاصه می شد

مرزی نبود

میان خیال

و واقعیت. . .

باز دلم

هوای آن روزها را می کند

روزهایی که

در صداقت معنا می شد

روزهای پاک کودکی. . .

دلم

هوای آن روزها را می کند

هوای تو را

این خانه را

و صدای آن روزها

که فــریاد می زند:

" فاصله ها ، هرگز حریف خاطره ها نمی شوند"

                                                  .:نگار:.

پی نوشت : یار قدیمی! این هم جواب کامنتت.

واسه اینکه بدونی ما دوستانمون رو به این راحتی ها فراموش نمی کنیم!

نوشته شده در ۱۳۸٦/۱٠/٢٥ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak