وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

کسی آمد

سکوت را

در هوا کاشت

آبش داد

و من

بی خبر

برایش آواز خواندم!

سکوت

جوانه زد

جوانه اش

احساس بود

سکوت رشد کرد

بزرگ شد

لای شاخ و برگ هایش

هزار حرف پنهان بود

و من از بزرگی سکوت

 ترسیدم

لای چند جمله پیچیدمش

تا پنهان شود به خیالم

تا فراموش شود.

نه پنهان شد

نه فراموش

ماند تا راز نگاه هست بماند.

www.jpg

 

نوشته شده در ۱۳۸٧/۳/۳٠ساعت ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak