وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

 

پشت ابرهای بیدار

         حدس یک نور سرخ

                 رنگ شب را به هم می زند

هنوز هم حرف ماه

         گوشه ی لب های آسمان مانده

و ساعتت

        می گوید صبح شده...

 

 

پ.ن: 

خاموشی چراغ های شب، تاریکی کوچه را، بیدار باش می دهند.

ساعتت می گوید صبح شده، و هرچه نگاه می کنی، آسمان سپید نیست...

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٧/۱۱/۱۱ساعت ۱:٠٧ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak