وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

                                         حالا چرا

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا                   بی وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا

نوشدارويی و بعد از مرگ سهراب آمدی             سنگ دل اين زودتر می خواستی حالا چرا

عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نيست           من كه يك امروز مهمان تو ام فردا چرا

نازنينا ما به ناز تو جوانی داده                         ديگر اكنون با جوانان ناز كن با ما چرا

وه كه با اين عمرهای كوته بی اعتبار                 اين همه غافل شدن از جون منی شيدا چرا

شور فرهاد به پرسش سر به زير افكنده بود         ای لب شيرين جواب تلخ سر بالا چرا

ای شب هجران كه يكدم در تو چشم من نخفت    اين قدر با بخت خواب آلود من لا لا چرا

آسمان چون جمع مشتاقان پريشان می كند           در شگفتم من نمی پاشد ز هم دنيا چرا

در خزان هجر گل ای بلبل طبع حزين             خامشی شرط وفاداری بود غوغا چرا

شهريارا بی حبيب خود نمی كردی سفر           اين سفر راه قيامت می روی تنها چرا

نوشته شده در ۱۳۸٤/۸/٢٤ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak