وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

 

بودن

گر بدينسان زيست بايد پست

من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوايي نياويزم

بر بلند کاج خشک کوچه بن بست

 

گر بدينسان زيست بايد پاک

من چه ناپاکم اگر ننشانم از ايمان خود چون کوه

يادگاري جاودانه بر طراز بي بقاي خاک

 

شاملو

نوشته شده در ۱۳۸٥/٤/٦ساعت ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak