وسعت بی واژه

... رو به آن وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند...

به تماشا سوگند

و به آغاز كلام

و به پرواز كبوتر از ذهن

واژها در قفس است

حرفهايم مثل يك تكه چمن روشن بود

من به آنان گفتم

آفتابي لب درگاه شماست

كه اگر در بگشاييد به رفتار شما مي تابد

و به آنان گفتم

سنگ آرايش كوهستان نيست

نوشته شده در ۱۳۸٥/٥/۱ساعت ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ توسط نگار معبودی نظرات ()


Design By : Pichak