یک نام مشترک

 

1)

آن دم که پوتین های سیاهت را به پا می کردی

زبانت

     با گوش هایم غریبه بود

اما قلبت

        سخن می گفت.

 قارچ های طمع

           هنوز تمام دریچه ها را ندیده بودند

جایی

             باز بود انگار

                      و دستی

                                  برای آشتی...

 

2)

تورت را که برداشتی

                 یادم نیست

    میان آب های کدام دریاچه بودی

اما موج ها

         راه قلب های ما را شنا می کردند

آن روز

               تمام قلاب ها

                             استعفا دادند

و ماهی ها

             فرزندانشان را

                              انسان

                                          نام نهادند.

 

3)

عینکت را که زمین گذاشتی

               کمی دورتر از میکروسکوپ

 عشق

                چشمک می زد

و یکباره

                   تمام عدسی ها

                                         آیینه شدند.

 

4)

آن روز

           که پیچ تمامی سانتریفیوژها شُـل می شد

یک نفر

             نام مشترکمان را

  با میخ

                   بر دیوارهای دنیا می کوبید.

 

صفر)

  کسی که فندکش را

                        روی ورق های تاریخ امتحان می کرد

بر اولین نقطه ی جنگ جهانی ایستاد

                       و مرگ را

                                    تولد جهان نام گذاشت.

 

 

پ.ن:

آن روز

              می رسد....؟

 

 

/ 30 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
atieh

سلام شمعی می گرید ... [گریه] به روزم

رضا

با سلام و درود فراوان بر شما دوست عزیز و گرامی و قلم توانمندتان و آرزوی تندرستی و سعادتمندی شما در تمامی مراحل زندگانی ، باستحضار حضرت عالی میرساند با توجه بفرا رسیدن ماه محرم و صفر و ماه عزاداری سرور سالار دین کلبه درویشی حقیر با مطلبی آموزنده با عنوان. ..".. اینجا کربلاست دیار عاشقان و جلوگاه قرآن.."...بروز شده است ..خوشحال خواهم شد دیدن کنید و نظرات ارزشمند خود را مرقوم فرمائید ، مثل همیشه منتظر قدمهای سبز و حضور گرمتان هستم .. کشتي شکست خورده ي طوفان کربلا ...در خاک خون طپيده ميدان کربلا....گرچشم روزگار به او زار مي گريست....خون ميگذشت از سر ايوان کربلا....نگرفت دست دهر گلابي به غير از اشک....زآن گل که شد شکفته به بستان کربلا....چون خون ز حلق تشنه ي او برزمين رسيد...جوش از زمين بذروه عرش برين رسيد …......درپناه حق و خدا نگهدارتان [گل]

محمد

فقط میگم مثل همیشه very good موفق باشی دکتر

وحید صادقی

... همانقدر که اشعار خوب و مناسب ، می تواند سوگ عزیزی را به نمود و نمایش بنشیند ؛ یک موسیقی هماهنگ نیز میتواند زیبایی شعر را دوچندان کند . شاید به همین لحاظ هم بوده که از قدیم الایام ، در جای جای میهنمان ، در مراسم مختلف سوگواری ، موسیقی هایی آیینی هم از جایگاه محکم و استواری برخوردار بوده ؛ چرا که موسیقی جزئی از فرهنگ آیینی ماست ! "کلوب فرهنگی پذیرای شماست"

حامد

بنشین برادر کنار یک وجب خسته گی بی خواب که عمرت را به سطح آورده که چون ماهی گرسنه بر قلاب بی طعمه تک زنی و سرخ شود آبی پیرامونت بنشین دمی برادر بر پشت تمامی نفرین مادران عشقی استوار قد علم میکند بر دلادل آمدن و نیامدن به کوچه سار مرغ شبی چه چه همایون میزند میدانی چرا...؟ آری میدانی بنشین گواه درد بر رخ شب بنشین دم صبح برخیز و به همان اعماق برگرد این جا مشت گرده کرده از قلب بزرگتر شده فرومی پاشی اگر دریا دل نباشی...

عباس معبودی

شکار آهسته در کمین صیاد نشسته بود که سبزی های علف از زمین جوانه زد وبر باور خسته شکارگل روئید کجاست دام که از خویش رهیده ام صدای چکاوکی چون تورا برای یادگار ی فقط باید نوشت خواندن اثر نمی کند .

[گل]

[گل]

[گل]

[گل]