پرنده...

 

لعنت به ما

      وقتی میان پنجره و حقیقت آسمان

                         یک شیشه

                                     فاصله می اندازیم

و هیچ فکر نمی کنیم

                     پرنده ترین ها

                             آسمان را می خواهند

         نه تصویرش را

                               میان قاب های ساختگیمان

 

 

پ.ن: 

نمی دونم تا حالا لحظه ای رو که یه پرنده تو یه چهار دیواری گیر کرده و

نمی تونه پنجره ی باز رو از شیشه اش تشخیص بده دیدین یا نه.

وقتی با اضطرابی که از نفس های کوچیک و بال های پریشونش پیداس،

آسمون رو هدف می گیره و به دیوار شیشه ای ما آدما می خوره، احساس

می کنم این تمام حقیقت پروازه که به دیوار خورده...

 

 

 

/ 42 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هامون

سلام . نوشتتون زیبا بود . ممنونم ... [گل] هامون

شعر

زیبا بود و احساسی لطیف و مهربان در آن موج می زند فقط به نظر من توضیح تان اضافه است. بهتر نیست بگذارید خواننده از شعر درک و برداشت خاص خودش را داشته باشد؟ به امید موفقیت برای شما منتظر شاعرانه های دیگرتان ... به من هم سر بزنید از قضا من هم شعری دارم به نام پرنده

نیما شیرازی

[گل][گل][گل]روزتون مبارك[گل][گل][گل] بقيشو تو وبلاگ بخونيد.[چشمک]

نیما شیرازی

[گل][گل][گل]روزتون مبارك[گل][گل][گل] بقيشو تو وبلاگ بخونيد.[چشمک]

سینا 30نا

سلام نگار یه سرم بیا وبلاگ من. نظر یادت نره......30نا

حامد

کار سپد قشنگی بود ولی میتونستی کوتاه تر بنویسیش[گل و هیچ فکر نمی کنیم پرنده ترین ها آسمان را می خواهند

کوچه های باران

آنقدر شیوا نوشته اید که جایی برای نظر نمی ماند. عالی بود... . . بال پروازم بده... دیدن آسمان عطشم را بیشتر می کند...

حسن اسحاقی

امشب به یاد آن شب اول که دیدمت قلبم دوباره ساعت خود را عقب کشید سلام منتظر بمانم؟!

مهدی

آپم بدوووووووووووووووووووووووووووووووووو بیا نگار جان[گل][گل]