سهراب سپهری

به تماشا سوگند

و به آغاز كلام

و به پرواز كبوتر از ذهن

واژها در قفس است

حرفهايم مثل يك تكه چمن روشن بود

من به آنان گفتم

آفتابي لب درگاه شماست

كه اگر در بگشاييد به رفتار شما مي تابد

و به آنان گفتم

سنگ آرايش كوهستان نيست

/ 1 نظر / 14 بازدید
ليلا دوست هميشگی

نگار وبلاگت خيلی قشنگتر شده شعر سهرابتم خيلی قشنگه